Månedlige arkiver: juni 2013

Synsing om kulturstøtta (vår 2013)

(Går det greitt at eg startar dette blogginnlegget med å gå ut frå at vi er einige om at Kulturrådet er ein av dei aller viktigaste aktørane i teikneserie-Noreg? Kan eg gå ut frå den plattformen i staden for å leggja fram masse argument om akkurat det? Ok. Puh).

Vårens prosjektstøttetildelingar frå Kulturrådet blei vedteke i rådsmøte 6. og 7. juni, og er no offentleggjorde på nettsidene til Kulturrådet. Sannsynlegvis er dei offentleggjorde for mange veker sidan, men då var eg på ferie, og eg såg for meg at dette kunne bli eit langt og omfattande blogginnlegg, så eg venta med å lese gjennom årets tildelingar til eg var heime. Eg gjekk ut frå at på dette tidspunktet ville det allereie vera fleire artiklar og diskusjonstrådar på nettet om årets tildelingar sånn at eg kunne kommentere dei viktigaste meiningane rundt årets tildelingar i dette innlegget, men eg har ikkje klart å finne andre diskusjonar om dette, så då får det bli ein annan gong.

Det var uansett veldig mykje interessant ved årets tildelingar, så la oss starte:

Les videre

Kva er ein debutant?

Raptus Internasjonale tegneseriefestival er «berre» to og ein halv månad unna. Om du skal dra på berre ein norsk teikneseriefestival i år… burde du ha dratt på OCX. Det seier eg ikkje fordi eg på nokon som helst måte har vald side i den evigvarande «striden» mellom teikneseriemiljøet i Bergen og teikneseriemiljøet på Grünerløkka, men ærleg talt, eg ville ha sagt det same om kva som helst festival med Scott McCloud på programmet. Når det er sagt: Dersom du har kapasitet til å dra på to teikneseriefestivalar i år, eller du er like dum som meg og planlegger mange månader i førevegen å reise på ferie dei første vekene av juni, er Raptus eit godt alternativ. Eg synest personleg at årets program og vinklinga rundt kvinnerøyster er ein av dei beste programideane Raptus har hatt på lenge, og festivalen gjer mykje spennande i år som det kan bli interessant å sjå resultatet av, mellom anna at festivalen for første gong (trur eg?) er gratis.

Men dette er ikkje meint å vera eit blogginnlegg om Raptus. Festivalen er mange månader inn i framtida, og eg kjenner meg sjølv og andre godt nok til å vite at dette er noko det kjem mange blogginnlegg om når festivalen nærmar seg. Dette innlegget skal handle om ein konkret ting som Raptus for ikkje så veldig lenge sidan la ut informasjon om på nettsidene sine: «Debutanten».

Les videre

Er Sproing den teikneserieprisen vi fortener?

På fredag delast Sproingprisen ut for tjuesjette gong (noko som tilseier at prisen har 25-årsjubileum i år! Gratulerer!), og det er ein årleg tradisjon at Sproing-juryen blir oversymja av kritikk kvar gong prisen skal delast ut. Nokre er ueinige i kven som blir nominerte. Nokre er ueinige i kven som vinner. Nokre er ueinige i kven som har lov til å røyste. Og nokre er berre ueinige i alt. Vel, sånn er det å vera engasjert i noko. Eg tviler ikkje på at både NTF-styret og Sproingjuryen gjer så godt dei kan, men sjølvsagt er vi ikkje einige om alt, og sjølvsagt er det lov til å snakke høgt om det.

Sproingprisen omtalast ofte som norske teikneseriars Oscar-pris, og det er ein pris vi skal vera stolte av, men for moro skuld kan det vera på sin plass å ta den hypotetiske diskusjonen: Kva burde vi eigentleg forvente av ein norsk teikneseriepris? Kva teikneseriepris fortener vi?

(Merk: Dette er ikkje meint som eit kritisk angrep mot Sproingprisen. Sjå meir på det som ein hypotetisk diskusjon rundt temaet «Dersom vi ikkje hadde hatt nokre teikneserieprisar i Noreg, og vi skulle opprette ein, kva hadde då Olaf meint at vi burde tenkja på?»)

Les videre